It Testamint fan Abraham is in religieuze tekst, besibbe oan it Alde Testamint fan 'e Bibel. It wurdt as kanonyk beskôge troch de Falasja's, de Joadske minderheid fan Etioopje (dy't tsjintwurdich frijwol hielendal yn Israel wennet), mar alle oare streamings binnen sawol it joadendom as it kristendom sjogge it as apokryf. It Testamint fan Abraham giet oer de aartsfaar Abraham, en wurdt gauris behannele as in ûnderdiel fan in soarte fan trilogy mei as de oare beide dielen it Testamint fan Izaäk en it Testamint fan Jakob, mar der bestiet gjin reden om oan te nimmen dat de anonime skriuwer fan it Testamint fan Abraham ek ferantwurdlik wie foar dy beide oare geskriften. It Testamint fan Abraham moat foar 't neist datearre wurde tusken de ein fan 'e earste iuw f.Kr. en it begjin fan 'e earste iuw n.Kr. De auteur wie nei alle gedachten in Aleksandrynske joad dy't it boek yn it Gryksk skreau.

Oerlevering |

De oarspronklike, Gryksktalige tekst fan it Testamint fan Abraham is oerlevere yn twa sterk faninoar ôfwikende ferzjes. De lange ferzje, dy't in mear útwurke, detaillearre en lineêre ferhaalline hat, binne likernôch tritich manuskripten fan bewarre bleaun. De koarte ferzje, wêryn't de de episoades soms abrupt begjinne en/of einigje en net logysk opinoar oanslute, mar dy't wierskynlik wol âlder is as de lange ferzje, is oerlevere yn njoggen hânskriften. It Testamint fan Abraham is fierders ek bewarre bleaun yn fertaalde foarmen yn it Aldtsjerkeslavysk, it Roemeensk, it Koptysk, it Arabysk en it Ge'ez (de deade tsjerketaal fan Etioopje). Al dy oersettings, útsein ien Roemeensken-ien, folgje de koarte Grykske ferzje.

Ynhâld |

Yn it Testamint fan Abraham is de aartsfaar Abraham oan 'e ein fan syn lange libben kommen. God stjoert de aartsingel Michael nei de ierde ta om syn trouwe tsjinstfeint ta te rieden op syn dea, mar Abraham is noch net ree om te stjerren, en komt hieltyd mei in oar ferlechje om 'e oere fan syn dea noch wat út te stellen. Earst let en set er Michael sa, dat dy it net oer syn hert krije kin om it ûnderwerp fan Abraham syn ferstjerren oan te snijen. Dêrop stjoert God in foarsizzende de dream oan Abraham syn soan Izaäk, sadat it ûnderwerp op dy manear op 't aljemint komt. Michael freget Abraham dan om syn saken op oarder te bringen en mei him te kommen, mar Abraham wegeret, en freget ynstee om foar syn dea de hiele wrâld sjen te meien. God stiet him dat ta, en Abraham reizget mei Michael yn in striidwein oer de hiele wrâld. Dêrnei fart Abraham, sûnder te stjerren, mei Michael op nei de himel, dêr't him it hjirneimels toand wurdt. As Michael Abraham neitiid wer werombringt nei de ierde en him freget om no mei him te gean (te stjerren), wegeret Abraham op 'e nij.

God stjoert dêrop de Dea nei Abraham ta, dy't de aartsfaar krektlyk sûnder súkses besiket te oertsjûgjen om mei. Earst wol Abraham net leauwe dat er de Dea is, en as de Dea syn identiteit bewiisd hat, bepraat Abraham him om mei him yn gebed te gean. Neitiid besiket Abraham de Dea safier te krijen dat dy him gewurde lit, en ynstee Michael wer nei him ta stjoert. En as dat net wurket, beart de aartsfaar dat er op 't heden wat heal is, en dat er dêrom no net fan hûs kin. Uteinlik kriget de Dea foar 't ferstân dat Abraham altiten wol wer in ferlechje fine sil om net stjerre te hoegen, dat hy makket him wiis dat er opknappe sil as er de hân fan 'e Dea tutet. Abraham docht dat, mar ynstee derfan op te knappen, komt er dertroch te ferstjerren. Abraham syn siel fart dan op nei de himel, wylst op 'e ierde syn lichem begroeven wurdt.